ഹരിപ്പാട് മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിലെ ഒന്നാം വാർഡിൽ വീട്ടുനമ്പർ 362 ൽ അവർ നാലുപേർ താമസിക്കുന്നുണ്ട്. ഇരുളടഞ്ഞ അകങ്ങളിൽ വേച്ചുവേച്ച്, താളം തെറ്റിയ ചലനങ്ങളോടെ. പ്രായമായ അമ്മയും മാനസിക പ്രയാസമുള്ള മുതിർന്ന സഹോദരനും 30 വയസുള്ള മകനും പുഷ്പവല്ലി എന്ന ഒറ്റയാൾ കാവലിൽ കഴിയുന്ന ആ വീട്ടിലേക്കു കയറിച്ചെല്ലുമ്പോൾ അവരോടൊന്ന് ചിരിക്കാൻ നോക്കി. ചിരിച്ചുവോ ആവോ.

മാനസിക അസുഖമുള്ള മകൻ ജനിച്ചതുകൊണ്ട് ഭർത്താവ് ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. മകനെ മാത്രമല്ല, അതേ പ്രയാസങ്ങളുള്ള സഹോദരനെയും കിടപ്പിലായ അമ്മയെയും ചേർത്തുപിടിച്ച് പുഷ്പവല്ലി അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. ഉപേക്ഷിച്ചുപോകാൻ എളുപ്പമാണല്ലോ. കയറിച്ചെല്ലുമ്പോൾ അവർ കൈകൂപ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്‌നേഹാന്വേഷണങ്ങളുമായി വരാൻ ബന്ധുക്കളാരുമില്ലാത്തവർക്ക് പിന്നെ വരുന്നവർ സഹായങ്ങളുമായി എത്തുന്നഅപരിചിതരാണെന്ന് തിരിച്ചറിവില്ലാഞ്ഞിട്ടും അവർ മനസ്സിലാക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു. പേടിയാണ് കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്ന ഒരു മുഖത്തേക്കു നോക്കാൻ പോലും.

മൂന്നുപേരുടെയും പെൻഷനാണ് പ്രധാന വരുമാനം, പിന്നെ അവിടേയ്ക്ക് കടന്നുചെല്ലുന്ന ഓരോ നുറുങ്ങുവെട്ടങ്ങളുടെ കൈത്താങ്ങും. രണ്ടു മുറിയും അടുക്കളയുമുള്ള വീട് പ്രളയം നൽകിയ പ്രഹരത്തിൽ ആടിനിൽക്കുകയാണ്. പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷം ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞു വീണാൽ എണീറ്റ് ഓടാൻ പോലുമാവില്ലല്ലോ അവർക്കെന്ന സങ്കടമേയുള്ളൂ. വീടിനേറ്റ വിള്ളലും പൊട്ടലുമല്ലാതെ പ്രളയം പുതുതായൊരു ദുരിതവും അവർക്കു നൽകിയിട്ടില്ലെങ്കിലും നമ്മുടെ നോട്ടം എത്തേണ്ട സ്ഥലമാണ്, കരുതൽ വേണ്ട ജീവിതങ്ങളാണ്.

നമുക്ക് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യാനാവും. അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും പേരുകൾ, മേൽവിലാസം, ഫോൺ നമ്പർ, അക്കൗണ്ട് നമ്പർ എല്ലാം കൈയിലുണ്ട്.